Chapter Text
In het grote kantoor van de politie van het 14de district van New York was het voor de verandering eens stil. De baas, luitenant Bert Samuels, had iedereen bijeengeroepen, en alle detectives stonden bij elkaar, nieuwsgierig wachtend op wat zou gaan komen.
“Jullie weten dat we hebben gestemd of we zouden meedoen aan de jaarlijkse toneelwedstrijd van de New Yorkse politie, en dat de uitslag positief was. Vier teams nemen het dit jaar tegen elkaar op, en één ervan is de 14de. Ik heb een schrijver gevraagd om een stuk voor ons te schrijven, en hij kwam aan met een nogal gewaagd stuk.”
Mary Beth Lacey, een mooie brunette, en één van de weinige vrouwelijke detectives, keek haar partner aan. Christine Cagney stond uiteraard aan haar zijde. De mooie blonde detective hield met haar donkerblauwe ogen de bruine van Mary Beth een ogenblik vast.
“Ik ben benieuwd”, fluisterde Mary Beth.
“Ja”, stemde Christine in.
“Het is een liefdestoneelstuk”, vervolgde Samuels, “De hoofdrollen zijn voor Cagney en Lacey.”
Mary Beth schrok. Zij? Ze werd zenuwachtig bij het idee. “Ik, meneer? Maar ik weet niet of ik wel voor een publiek kan toneelspelen!” zei ze onzeker.
“O, Mary Beth, je zult het geweldig doen!” verzekerde haar partner haar met een glimlach.
“Ja, Lacey, ik weet dat je het kan”, was Samuels het met haar eens.
Mary Beth zei niets, maar ze bleef nerveus. Waarom moest zij nu uitgerekend een hoofdrol krijgen?
“Maar het is een liefdestoneelstuk, toch?” merkte Victor Isbecki op, “Wie krijgen de mannelijke hoofdrollen?” Hij keek naar Cagney, duidelijk hopend dat hij haar geliefde zou spelen.
Samuels glimlachte schalks. “Nee, ik zei toch, het is een gewaagd stuk. Het gaat over twee lesbiennes.”
Het was even stil. Lesbiennes? Oké, het was de jaren ’80, dus dat moest kunnen, maar eh…
“Maar één van de twee is nog getrouwd, en Petrie speelt haar man”, vervolgde Samuels.
Hij deelde het script uit. Het verhaal van het toneelstuk was dat Cheryl, een zakenvrouw, een nieuwe secretaresse aanneemt, Marilyn. Ze wordt verliefd op haar, ondanks het feit dat Marilyn getrouwd is. Na een tijdje valt Marilyn ook voor Cheryl, en uiteindelijk kiest ze voor haar. Om het nog ingewikkelder te maken, is Vincent, Cheryls andere werknemer die gespeeld wordt door Isbecki, ook verliefd op zijn werkgeefster. Hij weet niet dat ze lesbisch is.
Mary Beth bladerde snel door het script heen, en wat ze las maakte haar niet minder nerveus.
“Ik… ik denk niet dat ik dit kan doen, meneer”, drong ze aan.
“Lacey, je zult het prima doen. En trouwens, er is niemand anders die de rol kan spelen, als jij niet meedoet moeten we ons terugtrekken uit de wedstrijd.”
Dan zou Mary Beth zich erg schuldig voelen. Ze zweeg dus verder maar. Christine leek zich echter ook opgelaten te voelen.
“Als Mary Beth en ik de scènes samen oefenen, zullen alle kerels dan toekijken?” vroeg ze.
“Nee, de meer intieme scènes kunnen jullie privé oefenen”, antwoordde Samuels. “Cagney, kun jij de laatste zinnen van de eerste akte voorlezen?”
Christine deed wat haar gevraagd werd, en er klonk gefluit.
“Wauw, je lijkt een echte lesbienne!” zei Marcus Petrie geïmponeerd.
“Hé, ik ben niet lesbisch!” protesteerde Christine.
“Niemand zou jou voor een lesbienne houden hoor, wees gerust”, grapte Isbecki.
Iedereen lachte. Cagney een lesbienne, de gedachte alleen al! Haar reputatie als mannengek was niet uit de lucht komen vallen, ze versleet in rap tempo het ene vriendje na het andere. Hoewel ze het nu met Dory MacKenna al een tijd uithield.
“Lees rustig het script door, mensen, de komende weken gaan we oefenen. Wij gaan die wedstrijd winnen!” besloot Samuels de bijeenkomst.
***
Mary Beth bladerde voor de zoveelste keer door het script. Ze kon zich niet concentreren op haar werk. Haar schuldgevoel om het team in de steek te laten streed om voorrang met haar gevoelens van onbehagen over het toneelstuk.
Toen ze samen met Christine in de wc haar make-up bijwerkte, won het laatste gevoel.
“Chris, ik denk echt niet dat ik het kan. We moeten elkaar meerdere keren langdurig op de lippen kussen. Ik kan niet zo intiem met je worden. Ik ben getrouwd.”
“Oh, kom op, Mary Beth! Het is maar een toneelstuk. We spelen een rol. Jij bent niet degene die gekust wordt, dat is Marilyn.” Christine leek het probleem niet te begrijpen.
“Maar ik ben degene die het voelt!”
“Nou en? Ben je bang van me?”
“Chris, het is te intiem! Ik voel me opgelaten en oncomfortabel over die kussen.” Mary Beth voelde een blos opkomen terwijl ze dit zei.
“We zullen gaan oefenen en dan zul je er wel aan wennen. We spelen alleen maar dat we lesbisch zijn, Mary Beth. Na het oefenen kun jij weer intiem zijn met Harvey en ik met Dory.”
Christine opende de deur en liep weg. Dus dat was dat. Ze zou er maar aan moeten wennen. Ze had gehoopt dat Christine haar gevoelens zou begrijpen, maar helaas. Zich terugtrekken kon ze zich niet, niet als haar partner het geen probleem vond.
***
Harvey Lacey gooide het script op de keukentafel. “Wat voor een goor vod is dit? Jij gaat die rol niet spelen, Mary Beth!”
Nu haar man dit zei, verdween alle twijfel over het stuk bij Mary Beth op slag. Ze zette haar handen in haar zij. “Jij gaat me niet vertellen wat ik moet doen, Harvey Lacey! Ik ga die rol spelen, of jij het ermee eens bent of niet!”
Harvey wees woedend naar haar. “Dus jij gaat een ander kussen?”
Mary Beth dacht er maar niet aan dat ze een paar uur geleden ongeveer hetzelfde had gezegd tegen Christine. “Doe niet zo belachelijk. Het is een toneelstuk!”
Ze stonden samen in de keuken. Hun zoons, Harvey jr. en Michael, waren op hun kamer. De afwas stond nog op het aanrecht, maar Mary Beth had geen zin om eraan te beginnen.
“Jij gaat Christine kussen, een vrouw nog wel, bah”, zei Harvey met een vies gezicht.
“Had je liever dat ik een man kus?” vroeg Mary Beth uitdagend.
“Niemand! Je bent mijn vrouw.”
“Ik ben veel meer dan jouw vrouw! Ik ben een mens, die haar eigen beslissingen kan nemen. En je stelt je aan. Ik ga gewoon een rol spelen. In Holywood kussen acteurs elkaar voortdurend, ook al zijn ze met een ander getrouwd. Het is heel gewoon.”
“Ja, en in Holywood trouwen en scheiden ze minstens 5 of 6 keer in hun leven.”
“Ik speel in één toneelstuk. En wees maar niet bang, ik zal echt niet met Chris trouwen, dat kunnen vrouwen niet eens. Nou stop met overdreven reageren. Je gaat heus niet dood als ik iemand een kusje geef terwijl ik een rol speel.”
“Dus ik heb er niets over te zeggen?”
“Nee. Ik ga met Christine oefenen en we gaan dat toneelstuk opvoeren.”
Mary Beth liep de keuken uit. Die afwas mocht Harvey doen. Harvey was een tijdlang werkloos geweest, maar had nu gelukkig weer een baan. Terwijl zij al die tijd had gewerkt, had Harvey het huishouden gedaan. Mary Beth was altijd trots geweest op hun geëmancipeerde huwelijk. Maar nu gedroeg Harvey zich als een bezitterige macho. Ze moest op dit moment niets van hem hebben! Wat dacht hij wel?
De volgende dag zouden ze de eerste paar aktes gaan oefenen, op kantoor. Mary Beth keek er nu naar uit.